Brescia: San Faustino in Riposo

San Faustino in Riposo.

Faustinus en Jovita waren volgens de overlevering twee broers uit Brescia die tijdens de regering van de Romeinse keizer Hadrianus (117-138) de marteldood stierven. De ‘Handelingen’ over hun leven werden echter pas veel later opgeschreven en zijn buitengewoon onbetrouwbaar. Toch was dat voor de beide broers kennelijk geen belemmering om tot beschermheiligen van Brescia uit te groeien. De kerk van Santi Faustino e Giovita in Brescia is aan hen gewijd. Daarnaast kende Brescia al sinds de vierde eeuw een kerk van San Faustino ad Sanguinem op de plek waar de broers zouden zijn onthoofd en begraven.[1] Op een onbekend moment in de achtste of negende eeuw zouden hun overblijfselen van de laatstgenoemde naar de eerstgenoemde kerk zijn overgebracht. Op de plek waar de processie met de overblijfselen even halt hield (riposo = rust), werd vervolgens een kleine kapel gebouwd. In de twaalfde eeuw werd deze kapel vervangen door een minuscuul kerkje, de kerk van San Faustino in Riposo.

Van het kerkje is het exterieur verreweg het meest interessant. Het is wel even zoeken naar de plek waar dat exterieur te zien is, want het kerkje staat ingeklemd tussen andere gebouwen. De ingang bevindt zich onder de Torre Bruciata (‘verbrande poort’) in de Via dei Musei, maar daar ziet u alleen een deur. Loop vanaf hier een klein stukje richting het oosten en sla dan gelijk af naar het noorden. Links van het terras van het restaurant op het pleintje kunt u een steegje ingaan en daar is de San Faustino in Riposo te zien. De kerk lijkt eigenlijk meer op een toren. Het exterieur is cilindrisch en heeft een kegelvormig dak waarop weer een klokkentorentje staat. Mooi is het bouwwerk niet te noemen, wel intrigerend.

Interieur van de kerk.

Het interieur van het kerkje is eenvoudig te noemen. Als gevolg van drastische renovaties in de achttiende en negentiende eeuw zijn alle middeleeuwse elementen verdwenen. Links aan de muur hangt een schilderij van de heilige Rita van Cascia (1381-1457). Dat is niet vreemd, want het kerkje wordt ook wel de Santa Rita genoemd. Het altaarstuk uit 1743 is een werk van de volslagen onbekende schilder Domenico Romani. Op het doek zien we een Madonna met Kind samen met Faustinus en Jovita. Het is zeker geen topstuk te noemen. Ooit hing in dit kerkje een altaarstuk van de veel bekendere Vincenzo Foppa (ca. 1427-1515). Diens Pala della Mercanzia hangt tegenwoordig in de Pinacoteca Tosio Martinengo, een prachtig kunstmuseum in Brescia. Een afbeelding van het paneel, waarop Faustinus en Jovita weer een rol spelen, vindt men hier.

Bronnen

Noot

[1] Tegenwoordig de kerk van Sant’Angela Merici, gewijd aan de heilige Angela Merici (1474-1540), stichtster van de kloosterorde van de Ursulinen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.